Als eerste wordt het hoofd van het paard aan de buitenkant bekeken, waarbij gelet wordt op ongelijke spieren en gewrichten. Dit zegt al veel over wat er te verwachten valt aan de binnenkant van de mond. Daarna krijgt het paard een mondsperder in en wordt er in de mond gevoeld en gekeken. Vervolgens wordt er aan de eigenaar uitgelegd wat erin de mond aangetroffen is en een verdere behandeling wordt besproken.
Mocht een behandeling noodzakelijk zijn, dan krijgt het paard een lichte sedatie toegediend door de dierenarts. Het paard blijft dan tijdens de behandeling rustiger en merkt er weinig van. Het paard werkt ook beter mee, waardoor er optimaal in de mond gewerkt kan worden en ook de achterste kiezen goed bereikt kunnen worden om haken en scherpe punten weg te halen. Dankzij de sedatie kan er ook sneller, veiliger en zorgvuldiger gewerkt worden. Het paard heeft een mondsperder in zodat alle tanden en kiezen goed bereikt kunnen worden. Met de handrasp worden de scherpe punten aan de buitenkant van de kiezen verwijderd zodat het wangslijmvlies niet beschadigd raakt tijdens de behandeling. Daarna worden alle hoge kiezen gecorrigeerd naar de goede hoogte met behulp van electrisch gereedschap, zodat de kaken weer optimaal voorwaarts/neerwaarts kunnen bewegen. Dan worden er bitseats aangebracht in de voorste vier kiezen. Deze zorgen ervoor dat als het bit tegen de kiezen aankomt het paard daar geen last van heeft en zich niet verwondt. Vervolgens worden alle scherpe randen afgerond met een electrische rasp zodat deze niet hinderen. Dan wordt er gekeken hoe de kiezen op elkaar passen en of deze genoeg contact hebben(occlusie). Als deze niet voldoende op elkaar staan wordt er een snijtand correctie gedaan. Ook een eventuele snijtand afwijking wordt gecorrigeerd.
Tenslotte is het doel van de behandeling nagestreefd: een uitgebalanceerd gebit met een driepunt balans van het kaakgewricht, de kiezen en de snijtanden en met een gelijkwaardige verhouding tussen de boven- en onderkaak en de linker en rechterkant van het gebit.
De diagnose en de behandelingen worden op een patientenkaart bijgehouden. De eigenaar van het paard krijgt hier een kopie van.
Hieronder staan enkele foto's van een gebitsbehandeling.